Kerstlichtjes opruimen en de boom weghalen, dat heb ik als eerste gedaan in het nieuwe jaar. Normaliter wacht ik tot 12 dagen na de kerst maar ik was er wel klaar mee. Dat kan je soms hebben, zo een kriebel. Ik ben voor de rest ook nog niet bezig met een nieuw jaar. Voor mij start het nieuwe eigenlijk pas in maart, rond de 20ste, dan begint namelijk de lente. Ik ben dus duidelijk niet van een gregoriaanse kalender en kan daar prima een weg in vinden in het dagelijkse leven.
Alleen die kerstlichtjes.... wat een frustratie lieve mensen. Ze passen eenmaal uit het plastic containertje, er gewoon nooit meer in zoals ik ze eruit, gehaald heb. En terwijl ik hiermee bezig was (oprecht Lau en Tiny waardig, alleen dan op zijn Amsterdams) moest ik ineens enorm lachen en denken: "ja, precies zoals ik nu ben".
Ik heb heel vaak de zin ontvangen: "hoop dat jij je gauw weer de oude Talina voelt". Echt heel erg lief dat mensen dit zeggen. Echter, er zit een kanttekening aan. Net als kerstlichtjes uit die container, pas ik ook niet meer in mijn oude vorm. En om eerlijk te zijn dat zou ook heel vreemd zijn. Dat ik gewoon weer door kan gaan op de oude wijze met leven. Alsof Marcel geen grote rol in mijn leven gespeeld heeft. Er is dus een nieuwe ik gevormd, door verdriet, liefde en het feit dat ik een nieuwe toekomst en een nieuw leven moet opbouwen zonder Marcel erin (althans lijfelijk, want in mijn hoofd en hart zitten alle herinneringen en gesprekken die wij gevoerd hebben).
Dus die nieuwe ik, die is wel ok. Wel zijn er wat onzekerheden opgedoken in dat hoofd van mij. Ik ben al heel lang uit de running op mijn zusterbaan, waardoor ik nu in mijn hoofd zit. Best een gevaarlijk plekje om te gaan zitten als je alles overdenkt. Pas ik nog wel in het team (er zijn wat wijzigingen geweest tijdens mijn afwezigheid en de sfeer was niet heel fijn toen ik vertrok. Dit had allerlei oorzaken en een team moet kunnen ontwikkelen in rust en niet in hectiek, althans dat is mijn mening). Andere gedachte die ook regelmatig komt binnenwaaien in dat hoofd van mij, wil de organisatie deze nieuwe ik wel terug? Ja, serieus mijn hoofd is druk bezig met allerlei verzinsels die mij best bezighouden.
En zo werkt het ook met mijn creatieve werkjes op dit moment. Alles wat ik maak keur ik zelf af. Het is niet goed genoeg, of het klopt niet. Soms klopt het ook echt niet, dat gebeurde mij helaas ook. Alhoewel, over het algemeen is het mijn enorm kritische ik die alles afkeurt en hoor ik geen afkeurende kritiek van degene die dichtbij mij staan..
Kortom, die nieuwe ik: ze is oké, maar ze mag nog wel eventjes wat steviger in haar nieuwe ik gaan zitten/staan/liggen.
Gelukkig is het nu winter en mag ik mijn hoofd nog rust geven. Dat betekent: plannen opschrijven en goed uitwerken, begrotingen maken voor grote klussen in het huis (helaas is mijn huis aan het omvallen, iets met achterstallig onderhoud) en rustig aan met andere dingen gaan opstarten. En ja, de zusterbaan moet ook echt opgestart gaan worden, al zijn de onzekerheden groot. Vast en zeker zal ik die onzekerheden wel weer overwinnen, dat heb ik tot nu toe altijd nog gedaan. Creatief ben ik momenteel nog steeds bezig met ontwerpen van bijzondere spirit-dolls (ze zitten in mijn hoofd maar de uitwerking gaat langzaam), een sjaal voor mijzelf en een babydeken.
Puntje bij paaltje kreeg Marcel toch gelijk: "Lieverd, het komt allemaal wel goed. Waarschijnlijk niet zoals jij het graag zou willen en zou zien maar het komt wel goed"
En ach de kerstlichtjes, heb ik uiteindelijk ook in het plastic containertje gekregen dus ja, alles komt goed.
tot in de lente, liefs Talina
Reactie plaatsen
Reacties
Er is een Talina voor en een Talina na.... das logisch heb ik ondervonden..
En idd... in je hoofd gaan zitten werkt voor mij nog steeds niet... helaas
Marcel was een wijze man met die uitspraak...
Wij zeggen hier ..en doorrr...
Dikke knuffel 😘🫶💙
Ja...rouwen het blijft ruk. En gaat ook nooit meer echt weg. Je magber alleen een leventje omheen bouwen dus jouw en doorrr is ook een mooie uitspraak. Xx
Wat kan jij toch heerlijk schrijven. Leuke vergelijking zo met die kerstlichtjes. ❤️
Dankjewel, je bent ook zo een lieve trouwe lezeres en altijd leuk om je reacties te lezen. Xx
Mop, de “oude “ talina was ook niet in 1 dag gemaakt, stap voor stap, gun jezelf tijd en speling, enne er is altijd een zusterplek op je oude stekkie 😉
Hartstikke lief en ik geef mijzelf alle tijd. Denk alleen niet dat de thuiszorg nog voor mij is weggelegd. Ik werk nu fulltime xxx
Lieve Talina,
Dank je wel voor dit eerlijke en mooie stuk. Je woorden raken en laten zien hoeveel kracht er zit in jouw verhaal. Neem de tijd die je nodig hebt.
Liefs Ashwin
Dankjewel Ashwin, voor deze mooie woorden en ik weet dat je ze ook meent. Xx
Ik had die kerstlichtjes nooit in het doosje gekregen, en zo fijn als je het vind om te horen dat je echt nog steeds een hele sterke vrouw bent, heb je gewoon een andere winterjas aangetrokken, geen vest lang leuk kleurtje.. Talina waardig, maar een dikke winterjas ook met kleurtjes! Die gaat steeds meer uit, en misschien bescherm je jezelf en naai je er wel weer een lapje op je journey in de winter, maar dat is oke..
Dichtbij jezelf blijven ondanks hoe kut ook, is wat je tot nu toe echt wel goed gedaan hebt. Onze wekelijkse telefoontjes wijken steeds meer uit naar, hoe kut het leven gewoon dagelijks kan zijn, en hoe mooi de maandelijkse momenten bij iemand op de bank voor een uurtje kunnen zijn. Want laten we wel wezen, dat wandelen dat schiet gewoon niet op in dat glibberige weer.
Maar uiteindelijk ergens in Maart op een mooie woensdag komt het vast goed, schijnt er een zonnetje en kunnen we weer wandelen, vallen paar dagen rusten en weer doorgaan! ❣️
Lieve schat, dit heb je weer mooi verwoord. En welke Talien je ook bent, of wordt je bent een topper! ❤️ Enne die kerstlichtjes draai ik gewoon om mij.n hand heen een beetje vormen en ze passen weer in de doos. 😉
Lieve Talina, het is logisch dat je veranderd en vooral dat jij jouw eigen plek gaat vinden zonder jouw liefse en jouw maatje. Dat gaat ook met vallen en opstaan al weet je dat hij altijd naast je blijft staan. Wat in het hart verbonden is gaat nimmer verloren en sommige van die mooie woorden kunnen jou ineens bekoren. Neem je tijd en jouw werk wil jou echt niet kwijt. Je bent namelijk een geweldig mens, die nu even aan een totaal andere situatie went. Neem de tijd en geef jezelf die knuffel ( al hou je daar niet van) en weet dat vele van jou houden en die steunen jou in gedachten of persoonlijk. Sterkte, kracht en onvoorwaardelijke liefde.